Warszawa Centrum:

Gabinet HELP MEDICAL
ul. Marszałkowska 58 lok. 56

tel. 732877366 lub 732877004

 

Warszawa Mokotów:

Poradnia Zdrowia Psychicznego MSWiA

ul. Wołoska 137, budynek "S", 4 piętro

tel.: 225081791, 225081795

[na NFZ; konieczne skierowanie od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (rodzinnego) z rozpoznaniem lub lekarza psychiatry (do którego można zapisać się bez skierowania)]

 

Aktualności
  • 2020-09-27 11:59

    Niewierność w dobie Internetu

    W pierwszym tomie "Szkiców z socjologii emocji" (wyd. UKSW 2020) znalazły się ciekawe prace dotyczące problematyki niewierności:

    • Iwona Przybył "Zdrada małżeńska jako zjawisko społeczne: zasięg, tendencje i uwarunkowania" (str. 182)
    • Joanna Wróblewska-Skrzek "Niewierność w dobie Internetu" (str. 205)
    Całość jest dostępna bezpłatnie: https://wydawnictwo.uksw.edu.pl/img/cms/e-booki/ebook_Sroczy%C5%84ska_Spoleczne%20konteksty_ma%C5%82y.pdf

  • 2020-03-25 12:00

    PORADNICTWO I PSYCHOTERAPIA ON-LINE

    W związku z epidemią koronawirusa uruchamiam prowadzenie poradnictwa i psychoterapii za pośrednictwem Skype i WhatsApp.

    Dotychczasowych i nowych pacjentów zapraszam do umawiania wizyt poprzez help-medical.pl:

     

    Poradnia Help-Medical

    Konto bankowe do przedpłat: Idea Bank: 57 1950 0001 2006 6381 8369 0001

    biuro@help-medical.pl

    +48 732 877 366

    +48 732 877 004

    Skype: biuro_2485

  • 2019-12-10 12:59

    Zachowania nieuczciwe w badaniach psychologicznych

    Miło mi było odkryć, iż prof. dr. hab. Władysław Jacek Paluchowski (Instytut Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) poleca studentom jednego z prowadzonych przez siebie przedmiotów (etyka) jeden z moich tekstów:

     

    „Warto przeczytać tekst Wojciecha Wyplera OPERACJONALIZACJA ZACHOWANIA NIEUCZCIWEGO W BADANIACH PSYCHOLOGICZNYCH; warto by też uczynić go podstawą własnych badań.”

     

    Więcej: http://paluchja-zajecia.home.amu.edu.pl/?dzial=etyka

  • 2019-07-13 08:40

    Twoje Imperium: Raport - Nie daj sobie tego wstrzyknąć...

    Żyjemy w czasach kultu piękna – wystarczy spojrzeć na okładki czasopism, czy obejrzeć fragment programu telewizji śniadaniowej lub dowolnego serialu, aby zrozumieć, że w sposób nachalny szeroko promowany jest obraz ludzi wyidealizowanych - szczupłych, „dobrze” tj. markowo ubranych oraz „pięknych i młodych” tj. kobiet mających duże piersi, obfite usta, gładką, pozbawioną zmarszczek skórę twarzy, itd. Porównując się z tymi wzorcami możemy myśleć o sobie jako mało atrakcyjnych i czuć się po prostu źle. Tutaj pojawia się z kolei oferta „poprawienia nas” i „dopasowywania do wzorca”– diety, abonamenty fitness ale też medycyna estetyczna oraz chirurgia plastyczna...

  • 2019-06-10 17:30

    Sieci Nr 23 (341) 2019: Efekt aureoli.

    Odpowiedź na pytania redaktor Mai Narbutt (dlaczego Markowi Lisińskiemu/Simonowi Molowi i innym udało się oszukać tak wielu ludzi? jakie uwarunkowania sprawiają, że niektórzy są tak sprawnymi kłamcami? co sprawia, że niektórzy stają się bezwzględnymi oszustami?):

     

    Wojciech Wypler: Po pierwsze, większość z nas jest dosyć podatna na manipulacje. Jesteśmy zmuszeni przyjąć jakąś wstępna wyraźną postawę dotycząca innych ludzi - albo będziemy podchodzić do nich z ufnością i otwartością, albo z ostrożnością, zakładając ze mogą mieć złe intencje i mogą chcieć nas skrzywdzić. Ta pierwsza postawa, opierająca się na otwartości i zakładaniu dobrych intencji innych ludzi wydaje się dużo zdrowsza – przyjmując ją jesteśmy bardziej swobodni, otwarci na innych ludzi, mamy szanse na zbudowanie większej liczby relacji i większej sieci wsparcia, a w konsekwencji lepiej radzimy sobie z życiowymi wyzwaniami, jesteśmy szczęśliwsi...

  • 2018-12-24 10:00

    Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku!

    Odwiedzającym te strony

     

    Zdrowych i Wesołych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego Roku życzy

     

    Wojciech Wypler

A A A

Psychologiczne badania nad kłamstwem

Mikroekspresje to przecieki mimiczne pojawiające się mimowolnie, na ułamek sekundy, na twarzy osoby, która intencjonalnie próbuje ukryć doświadczane emocje, zdradzające pełny obraz ukrywanej emocji. Krótkotrwałość tych ekspresji mimicznych sprawia, że najczęściej pozostają niedostrzeżone.
Ważnym osiągnięciem Ekmana jest odkrycie mięśni mimicznych, których kontrolowanie jest dla większości ludzi trudne lub niemożliwe bez specjalnego treningu. Mięśnie te badacz nazwał „wiarygodnymi”, ze względu na to, że bardzo trudno uruchomić je intencjonalnie, w celu utworzenia fałszywego wyrazu mimicznego. Ekman twierdzi, że znajomość wiarygodnych mięśni twarzy oraz krótki trening w tym zakresie umożliwiają trafne odróżnianie spontanicznych i intencjonalnych ekspresji mimicznych. Stosunkowo najlepiej opisane i zbadane zostały różnice w ekspresjach fałszywego i prawdziwego uśmiechu.

 

Innymi, poza brakiem udziału mięśni wiarygodnych, wskazówkami fałszywej ekspresji mogą być: asymetria ekspresji, przebieg ekspresji w czasie i osadzenie ekspresji w toku konwersacji.

 

Ekman, podobnie jak kilku innych badaczy, wykazał, że niewiele osób trafnie ocenia na podstawie wskazówek behawioralnych, czy ktoś mówi prawdę, czy kłamie. Dotyczy to również specjalistów, którzy zawodowo trudnią się wykrywaniem kłamstwa, tj. sędziów, prawników, policjantów, osób przeprowadzających badania wariograficzne, psychiatrów i psychologów pracujących dla sądownictwa. Trafność ich rozpoznań w badaniach nie przekraczała poziomu zgadywania, a jednocześnie nie zdawali sobie sprawy z tego, że nie potrafią wykrywać kłamstw na podstawie obserwacji zachowania niezależnie od rożnego rodzaju modyfikacji testu wykrywania kłamstwa. Jedyną grupą zawodową, która uzyskiwała trafność powyżej poziomu czystego zgadywania byli oficerowie służb specjalnych Stanów Zjednoczonych – u ponad połowy osób z tej grupy trafność sięgała 70%, a blisko jedna trzecia osiągnęła poziom 80% i wyższy. Ponieważ wiele osób z tej grupy pracowało w ochronie, Ekman wysunął hipotezę, że obserwując ludzi i poszukując sygnałów zagrożenia z ich strony, oficerowie służb specjalnych rozwinęli pewien rodzaj czujności, będący przygotowaniem do wychwytywania subtelnych wskazówek kłamstwa.

 

W dalszych badaniach Ekman zidentyfikował również inne grupy zawodowe, które uzyskały większą niż zgadywanie trafność wychwytywania oznak kłamstwa. Byli to oficerowie różnych agencji federalnych, policjanci oraz psychologowie kliniczni prowadzący prywatną praktykę, którzy ochotniczo uczestniczyli w szkoleniach dotyczących wykrywania wskazówek kłamstwa lub byli oceniani przez przełożonych jako eksperci w prowadzeniu przesłuchań i wywiadów. Trafność w tych grupach była wyraźnie wyższa niż na poziomie zgadywania, a więcej niż jedna trzecia osiągnęła trafność 80% i więcej.

 

W innych badaniach potwierdzono, że istnieją zarówno bardzo dobrzy kłamcy, którzy są urodzonymi aktorami, jak i ludzie kłamiący wyjątkowo nieskutecznie. Zdolność do kłamania obejmuje prawdopodobnie różne typy kłamstw. W badaniach, w których uczestnicy kłamali albo mówili prawdę w kontekście dwóch scenariuszy – popełnienia przez siebie kradzieży oraz własnych opinii dotyczących poruszających kwestii społecznych – ustalono, że osoby, które skutecznie kłamały w pierwszej sytuacji, równie efektywnie oszukiwały w sytuacji innego rodzaju, natomiast ci, których kłamstwo było łatwo wykrywane w pierwszej sytuacji, byli przyłapywani na mówieniu nieprawdy także w drugiej sytuacji.
Trafność w wykrywaniu kłamstw dotyczących popełnienia kradzieży okazała się skorelowana z trafnością w wychwytywaniu kłamstw dotyczących opinii. Ekman twierdzi, że najprawdopodobniej to wysoka stawka powoduje, pojawienie się wskazówek behawioralnych niezależnie od tego, czego dotyczy kłamstwo. Poza tym, wraz z długością wypowiedzi rosła trafność wychwycenia kłamstwa, co potwierdza słuszność przekonania wielu śledczych, że najważniejszym zadaniem jest skłonienie podejrzanego do mówienia.

 

Analiza wszystkich osób, które Ekman przebadał swoim testem wykrywania kłamstwa pokazała, że wiek, płeć i staż w zawodzie nie mają wpływu na trafność wykrywania fałszu. Grupy, które uzyskały najwyższy poziom trafności były dużo lepsze od innych w wychwytywaniu kłamstw, ale niezbyt różniły się od innych pod względem rozpoznawania prawdomówności. Wskazuje to na dużą potrzebę badań oraz pracy nad programami szkoleniowymi dotyczącymi umiejętności trafnego identyfikowania osób prawdomównych, które są podejrzane o kłamstwo.

 

Kolejne eksperymenty Ekmana, mimo że charakteryzują się coraz lepszą trafnością ekologiczną (w porównaniu do starszych analiz oraz badań znanych z literatury), dają wyniki dotyczące wykrywalności nieróżniące się od wcześniejszych ustaleń – większość osób poddawanych testowi wykrywania kłamstwa realizuje zadanie na poziomie przypadkowego zgadywania.

 

Ekman testował również hipotezę dotyczącą większej trafności w wykrywaniu kłamstwa u osób, które zmuszone są funkcjonować w niebezpiecznym, zagrażającym im środowisku. Wyniki badań pokazały, że dzieci maltretowane fizycznie, przebywające w placówkach opiekuńczych osiągnęły lepszą niż inne trafność w wychwytywaniu kłamstw.

Autor:W.Wypler

Komentarze