Warszawa Centrum:

Gabinet HELP MEDICAL
ul. Marszałkowska 58 lok. 56

tel. 732877366 lub 732877004

 

Warszawa Mokotów:

Poradnia Zdrowia Psychicznego MSWiA

ul. Wołoska 137, budynek "S", 4 piętro

tel.: 225081791, 225081795

[na NFZ; konieczne skierowanie od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (rodzinnego) z rozpoznaniem lub lekarza psychiatry (do którego można zapisać się bez skierowania)]

 

Aktualności
  • 2020-09-27 11:59

    Niewierność w dobie Internetu

    W pierwszym tomie "Szkiców z socjologii emocji" (wyd. UKSW 2020) znalazły się ciekawe prace dotyczące problematyki niewierności:

    • Iwona Przybył "Zdrada małżeńska jako zjawisko społeczne: zasięg, tendencje i uwarunkowania" (str. 182)
    • Joanna Wróblewska-Skrzek "Niewierność w dobie Internetu" (str. 205)
    Całość jest dostępna bezpłatnie: https://wydawnictwo.uksw.edu.pl/img/cms/e-booki/ebook_Sroczy%C5%84ska_Spoleczne%20konteksty_ma%C5%82y.pdf

  • 2020-03-25 12:00

    PORADNICTWO I PSYCHOTERAPIA ON-LINE

    W związku z epidemią koronawirusa uruchamiam prowadzenie poradnictwa i psychoterapii za pośrednictwem Skype i WhatsApp.

    Dotychczasowych i nowych pacjentów zapraszam do umawiania wizyt poprzez help-medical.pl:

     

    Poradnia Help-Medical

    Konto bankowe do przedpłat: Idea Bank: 57 1950 0001 2006 6381 8369 0001

    biuro@help-medical.pl

    +48 732 877 366

    +48 732 877 004

    Skype: biuro_2485

  • 2019-12-10 12:59

    Zachowania nieuczciwe w badaniach psychologicznych

    Miło mi było odkryć, iż prof. dr. hab. Władysław Jacek Paluchowski (Instytut Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) poleca studentom jednego z prowadzonych przez siebie przedmiotów (etyka) jeden z moich tekstów:

     

    „Warto przeczytać tekst Wojciecha Wyplera OPERACJONALIZACJA ZACHOWANIA NIEUCZCIWEGO W BADANIACH PSYCHOLOGICZNYCH; warto by też uczynić go podstawą własnych badań.”

     

    Więcej: http://paluchja-zajecia.home.amu.edu.pl/?dzial=etyka

  • 2019-07-13 08:40

    Twoje Imperium: Raport - Nie daj sobie tego wstrzyknąć...

    Żyjemy w czasach kultu piękna – wystarczy spojrzeć na okładki czasopism, czy obejrzeć fragment programu telewizji śniadaniowej lub dowolnego serialu, aby zrozumieć, że w sposób nachalny szeroko promowany jest obraz ludzi wyidealizowanych - szczupłych, „dobrze” tj. markowo ubranych oraz „pięknych i młodych” tj. kobiet mających duże piersi, obfite usta, gładką, pozbawioną zmarszczek skórę twarzy, itd. Porównując się z tymi wzorcami możemy myśleć o sobie jako mało atrakcyjnych i czuć się po prostu źle. Tutaj pojawia się z kolei oferta „poprawienia nas” i „dopasowywania do wzorca”– diety, abonamenty fitness ale też medycyna estetyczna oraz chirurgia plastyczna...

  • 2019-06-10 17:30

    Sieci Nr 23 (341) 2019: Efekt aureoli.

    Odpowiedź na pytania redaktor Mai Narbutt (dlaczego Markowi Lisińskiemu/Simonowi Molowi i innym udało się oszukać tak wielu ludzi? jakie uwarunkowania sprawiają, że niektórzy są tak sprawnymi kłamcami? co sprawia, że niektórzy stają się bezwzględnymi oszustami?):

     

    Wojciech Wypler: Po pierwsze, większość z nas jest dosyć podatna na manipulacje. Jesteśmy zmuszeni przyjąć jakąś wstępna wyraźną postawę dotycząca innych ludzi - albo będziemy podchodzić do nich z ufnością i otwartością, albo z ostrożnością, zakładając ze mogą mieć złe intencje i mogą chcieć nas skrzywdzić. Ta pierwsza postawa, opierająca się na otwartości i zakładaniu dobrych intencji innych ludzi wydaje się dużo zdrowsza – przyjmując ją jesteśmy bardziej swobodni, otwarci na innych ludzi, mamy szanse na zbudowanie większej liczby relacji i większej sieci wsparcia, a w konsekwencji lepiej radzimy sobie z życiowymi wyzwaniami, jesteśmy szczęśliwsi...

  • 2018-12-24 10:00

    Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku!

    Odwiedzającym te strony

     

    Zdrowych i Wesołych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego Roku życzy

     

    Wojciech Wypler

A A A

Psychologiczne badania nad kłamstwem

Oprócz poszukiwań metod badawczych Ekman proponuje i rozwija narzędzia mające pomóc w diagnozowaniu kłamstwa. Jednym z takich instrumentów jest System Kodowania Ruchów Twarzy (Facial Action Coding System – FACS), który ma umożliwiać ocenę ekspresji mimicznych, także pod kątem wykrywania kłamstwa. System Kodowania Ruchów Twarzy okazał się dosyć wiarygodną i skuteczną metodą wykrywania kłamstwa, lecz jak dotąd wykorzystywany jest głównie w badaniach laboratoryjnych, zwłaszcza że opanowanie go wymaga dużego nakładu czasu.

 

Inną propozycją badacza w zakresie metod diagnozowania kłamstwa jest multimedialny kurs on-line, który obejmuje przykłady i ćwiczenia dotyczące wykrywania mikroekspresji (Micro Expression Training Tool). Jak wykazano w toku kilku badań, umiejętność wykrywania mikroekspresji jest pozytywnie skorelowana z umiejętnością wykrywania kłamstwa.

 

Obecnie Ekman prowadzi i wspiera badania nad nowymi metodami szybkiej oraz masowej identyfikacji osób, których mimika oraz inne fizjologiczne korelaty emocji mogą zdradzać nieszczerość lub wrogie zamiary. Jednym z takich projektów jest multimedialny kurs on-line, mający pomóc w rozwijaniu umiejętności wykrywania subtelnych wskazówek zwiastujących takie zachowania (Dangerous Demeanor Detector ).

 

Przykładem wsparcia Ekmana dla najnowszych poszukiwań badawczych może być artykuł na temat obrazowania fizjologii twarzy jako metody wykrywania zmian w poziomie stresu. Wraz ze współpracownikami donosi w nim o trafności oszacowań komputerowego systemu, który za pomocą kamery termowizyjnej monitorującej w czasie rzeczywistym zmiany w przepływie krwi w mięśniach oczodołowych, wskazał prawidłowo 83% uczestników odczuwających napięcie (kłamiących) lub nieodczuwających napięcia (prawdomównych). Zdaniem badaczy jest to wynik, który otwiera drogę zautomatyzowaniu wykrywania kłamstw w prawdziwym środowisku, co jest coraz częściej deklarowaną potrzebą branży systemów bezpieczeństwa. Zagrożenie atakami terrorystycznymi wymusza zastosowanie nowych rozwiązań, które zaczynają rozwijać się w kierunku zaawansowanych technologicznie systemów mających szybko, skutecznie oraz w sposób masowy monitorować ludzkie zachowanie i fizjologię, w celu wykrywania zmian w poziomie pobudzenia, a także w czasie rzeczywistym oceniać ryzyko niebezpiecznych zachowań, które ci mogą podjąć, np. aktów terrorystycznych.

 

Bella DePaulo, profesor Uniwersytetu Wirginijskiego, od ponad dwóch dekad zajmuje się badaniami nad kłamstwem w codziennych relacjach interpersonalnych. Szczególnie interesują ją kwestie jak często ludzie kłamią, kogo okłamują oraz czy potrafią trafnie stwierdzić, że ktoś kłamie. Z klasycznych już badań, które przeprowadziła m.in. wraz ze współpracowniczką Deborah A. Kashy, wynikało, że badani (uczniowie i inni członkowie społeczności college’u) kłamali ok. 1,5 razy dziennie, a większość ich kłamstw (80%) była zorientowana na kłamiącego, tzn. ich motywem było bronienie się przed zakłopotaniem, „utratą twarzy”, zranieniem uczuć, zmartwieniami bądź podwyższenie samooceny. DePaulo stwierdziła również, że kłamstwa częściej przynosiły korzyść samemu kłamcy niż osobom trzecim, oraz że częściej przynosiły korzyści psychologiczne niż materialne. Tylko jedno kłamstwo na cztery wypowiadano, aby nie ranić cudzych uczuć lub ochronić kogoś przed niezręczną sytuacją. Badaczki ustaliły, że uczestnicy eksperymentu postrzegają tego rodzaju kłamstwa jako jeden z elementów codziennych interakcji społecznych, nie planują ich, nie obawiają się ich zdemaskowania oraz oceniają swoje zachowanie jako łagodne i nieszkodliwe.
Okazało się jednak, że interakcje, w których badani kłamali były przez nich postrzegane jako mające mniej przyjemny i osobisty charakter niż te, w których kłamstw nie odnotowano. W innych badaniach próbowano ustalić, jakimi specyficznymi właściwościami psychofizycznymi charakteryzują się osoby wykazujące większą skłonność do kłamstw i stwierdzono, że osoby, które częściej kłamały, były bardziej manipulacyjne, bardziej skoncentrowane na sobie i nastawione na autoprezentację, a także towarzyskie (posiadały więcej kontaktów społecznych), natomiast badani kłamiący rzadziej, byli bardziej uspołecznieni oraz wykazywali lepsze relacje z osobami tej samej płci. Osoby manipulacyjne, mniej uspołecznione i wykazujące słabsze relacje z osobami tej samej płci posługiwały się częściej kłamstwami egoistycznymi, natomiast osoby z lepszymi relacjami z osobami tej samej płci częściej posługiwały się kłamstwami innego rodzaju. Okazało się również, że uczestnicy badań częściej kłamali w relacjach z bliskimi osobami, odczuwając przy tym pewien dyskomfort, choć kłamstwa te należały raczej do grupy altruistycznych, nie egoistycznych.

 

DePaulo zajmowała się również badaniami i metaanalizami badań dotyczących wskaźników kłamstwa oraz trafności wykrywania kłamstwa. Sprawdzała m.in. trafność ocen dotyczących prawdomówności lub kłamstwa przez początkujących oraz doświadczonych funkcjonariuszy wojska, służb celnych oraz agencji rządowych, a także uczniów. Trafność wszystkich trzech grup odpowiadała poziomowi przypadkowego wskazania. Dokonany ostatnio przegląd badań autorka streszcza twierdzeniem, że mimo iż niektórzy naukowcy sugerują, że ludzie różnią się zdolnością do wykrywania kłamstw, metaanalizy prowadzą do wniosku, iż różnice te są niewielkie, a grupa najlepszych wyników ciągle jest niewiele bardziej trafna od poziomu zgadywania. DePaulo utrzymuje również, że rezultat ocen dokonywanych w badaniach przez sędziów zależy bardziej od wiarygodności kłamcy niż jakiejkolwiek innej indywidualnej różnicy.

Autor:W.Wypler

Komentarze