Warszawa Centrum:

Gabinet HELP MEDICAL
ul. Marszałkowska 58 lok. 56

tel. 732877366 lub 732877004

 

Warszawa Mokotów:

Poradnia Zdrowia Psychicznego MSWiA

ul. Wołoska 137, budynek "S", 4 piętro

tel.: 225081791, 225081795

[na NFZ; konieczne skierowanie od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (rodzinnego) z rozpoznaniem lub lekarza psychiatry (do którego można zapisać się bez skierowania)]

 

Aktualności
  • 2020-09-27 11:59

    Niewierność w dobie Internetu

    W pierwszym tomie "Szkiców z socjologii emocji" (wyd. UKSW 2020) znalazły się ciekawe prace dotyczące problematyki niewierności:

    • Iwona Przybył "Zdrada małżeńska jako zjawisko społeczne: zasięg, tendencje i uwarunkowania" (str. 182)
    • Joanna Wróblewska-Skrzek "Niewierność w dobie Internetu" (str. 205)
    Całość jest dostępna bezpłatnie: https://wydawnictwo.uksw.edu.pl/img/cms/e-booki/ebook_Sroczy%C5%84ska_Spoleczne%20konteksty_ma%C5%82y.pdf

  • 2020-03-25 12:00

    PORADNICTWO I PSYCHOTERAPIA ON-LINE

    W związku z epidemią koronawirusa uruchamiam prowadzenie poradnictwa i psychoterapii za pośrednictwem Skype i WhatsApp.

    Dotychczasowych i nowych pacjentów zapraszam do umawiania wizyt poprzez help-medical.pl:

     

    Poradnia Help-Medical

    Konto bankowe do przedpłat: Idea Bank: 57 1950 0001 2006 6381 8369 0001

    biuro@help-medical.pl

    +48 732 877 366

    +48 732 877 004

    Skype: biuro_2485

  • 2019-12-10 12:59

    Zachowania nieuczciwe w badaniach psychologicznych

    Miło mi było odkryć, iż prof. dr. hab. Władysław Jacek Paluchowski (Instytut Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) poleca studentom jednego z prowadzonych przez siebie przedmiotów (etyka) jeden z moich tekstów:

     

    „Warto przeczytać tekst Wojciecha Wyplera OPERACJONALIZACJA ZACHOWANIA NIEUCZCIWEGO W BADANIACH PSYCHOLOGICZNYCH; warto by też uczynić go podstawą własnych badań.”

     

    Więcej: http://paluchja-zajecia.home.amu.edu.pl/?dzial=etyka

  • 2019-07-13 08:40

    Twoje Imperium: Raport - Nie daj sobie tego wstrzyknąć...

    Żyjemy w czasach kultu piękna – wystarczy spojrzeć na okładki czasopism, czy obejrzeć fragment programu telewizji śniadaniowej lub dowolnego serialu, aby zrozumieć, że w sposób nachalny szeroko promowany jest obraz ludzi wyidealizowanych - szczupłych, „dobrze” tj. markowo ubranych oraz „pięknych i młodych” tj. kobiet mających duże piersi, obfite usta, gładką, pozbawioną zmarszczek skórę twarzy, itd. Porównując się z tymi wzorcami możemy myśleć o sobie jako mało atrakcyjnych i czuć się po prostu źle. Tutaj pojawia się z kolei oferta „poprawienia nas” i „dopasowywania do wzorca”– diety, abonamenty fitness ale też medycyna estetyczna oraz chirurgia plastyczna...

  • 2019-06-10 17:30

    Sieci Nr 23 (341) 2019: Efekt aureoli.

    Odpowiedź na pytania redaktor Mai Narbutt (dlaczego Markowi Lisińskiemu/Simonowi Molowi i innym udało się oszukać tak wielu ludzi? jakie uwarunkowania sprawiają, że niektórzy są tak sprawnymi kłamcami? co sprawia, że niektórzy stają się bezwzględnymi oszustami?):

     

    Wojciech Wypler: Po pierwsze, większość z nas jest dosyć podatna na manipulacje. Jesteśmy zmuszeni przyjąć jakąś wstępna wyraźną postawę dotycząca innych ludzi - albo będziemy podchodzić do nich z ufnością i otwartością, albo z ostrożnością, zakładając ze mogą mieć złe intencje i mogą chcieć nas skrzywdzić. Ta pierwsza postawa, opierająca się na otwartości i zakładaniu dobrych intencji innych ludzi wydaje się dużo zdrowsza – przyjmując ją jesteśmy bardziej swobodni, otwarci na innych ludzi, mamy szanse na zbudowanie większej liczby relacji i większej sieci wsparcia, a w konsekwencji lepiej radzimy sobie z życiowymi wyzwaniami, jesteśmy szczęśliwsi...

  • 2018-12-24 10:00

    Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku!

    Odwiedzającym te strony

     

    Zdrowych i Wesołych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego Roku życzy

     

    Wojciech Wypler

A A A

Psychologiczne badania nad kłamstwem

Aldert Vrij, profesor psychologii społecznej na Wydziale Psychologii Uniwersytetu w Portsmouth w Anglii, od wielu lat zajmuje się problematyką kłamstwa – opublikował ponad 300 artykułów oraz rozdziałów książek poświęconych głównie temu tematowi. Jest konsultantem policji, a także biegłym sądowym oraz wykładowcą, szkoli profesjonalistów w wykrywaniu kłamstwa. Prowadził badania dotyczące wiarygodności werbalnych oraz niewerbalnych relacji świadków, trafności przekonań „profesjonalistów” dotyczących wiarygodnych wskaźników kłamstwa, a także werbalnych i niewerbalnych wskaźników oszukiwania. W ostatnim czasie analizuje techniki, które umożliwiłyby zwiększenie trafności w ocenach prawdziwości zeznań.

 

Badając zjawisko kłamstwa Vrij różnicuje spostrzegane przejawy kłamstwa na rzeczywiste i subiektywne. Pierwsze to zachowania występujące podczas kłamania, które wyszczególniono na podstawie badań, drugie to zachowania stereotypowo kojarzone przez obserwatorów z kłamaniem niezależnie od tego, czy są prawdziwymi wskaźnikami oszukiwania. Wyniki prowadzonych przez niego metaanaliz wykazały, że tylko jedna cecha – podniesiony ton głosu – jest zarówno spostrzeganym, jak i rzeczywistym przejawem kłamstwa. Z kolei rezultaty prowadzonych przez niego badań nad trafnością przekonań „profesjonalistów” odnośnie wiarygodnych wskaźników kłamstwa, prowadzonych m.in. w Wielkiej Brytanii, Holandii i Szwecji, wykazały, że policjanci, celnicy sędziowie czy prokuratorzy mają tak samo stereotypowe poglądy na temat przejawów kłamstwa jak „nie-eksperci” (zazwyczaj studenci).

 

Vrij, który uzyskał wyniki spójne z efektami prób innych badaczy, podejrzewa, że winę za tak słabą znajomość prawdziwych wskaźników oszukiwania ponosi relatywnie mała możliwość potwierdzania swoich podejrzeń przez przedstawicieli badanych zawodów. W jednym z wniosków płynących z innych badań sugeruje, że na przywiązanie do wypatrywania przez obserwatorów wskazówek nerwowości, które miałyby świadczyć o kłamstwie wpływ może mieć fakt, że ludzie kłamiąc nie uświadamiają sobie, że podczas oszukiwania sami skutecznie tłumią oznaki zdenerwowania, a co z tym idzie, wykrywając kłamstwa u innych, sami wypatrują sygnałów nerwowości.

 

Vrij wykazał również, że więźniowie są grupą, która ma bardziej zgodne z rzeczywistością przekonania o związku między oszukiwaniem a zachowaniem niewerbalnym niż funkcjonariusze organów ścigania. Tłumaczy to prawdopodobnie bardziej zadowalającymi informacjami zwrotnymi, które więźniowie otrzymują w swoim środowisku. W ostatnim czasie wiele uwagi badacz poświęca rozpatrywaniu metod, które umożliwiłyby zwiększenie trafności w ocenach prawdziwości zeznań, koncentrując swoją uwagę m.in. na werbalnych wskaźnikach kłamstwa i metodach opierających się na hipotezie Undeutscha, głoszącej, że zeznanie oparte na wspomnieniu rzeczywistego doświadczenia różni się pod względem treści i właściwości od relacji opartej na zmyśleniach lub fantazjach. Metodami, które wykorzystuje w swoich badaniach są „Analiza treści oparta na kryteriach” (Criteria-Based Content Analysis, CBCA) oraz „Monitorowanie rzeczywistości” (Reality Monitoring, RM). Vrij ustalił m.in., że zwiększenie obciążenia poznawczego poprzez skłonienie osób kłamiących do przedstawienia swojej wersji wydarzeń w niechronologicznej, odwrotnej kolejności prowadzi do pojawiania się w prezentowanych opisach sytuacji większej liczby wskazówek kłamstwa, co skutkuje znaczącym podniesieniem poziomu trafności rozpoznań kłamstw przez obserwatorów.
W innym badaniu Vrij zajął się wskazówkami kłamstwa i umiejętnością ich wykrywania jako funkcją stylów prowadzenia przesłuchań. Wyniki pokazały, że przesłuchania prowadzone metodą oskarżania, która zwykle skłania podejrzanych do bronienia się krótkimi zaprzeczeniami, miały najmniej werbalnych wskazówek świadczących o nieuczciwości. Policjanci oglądający przesłuchania nagrane wcześniej na taśmę video i dokonujący oceny wiarygodności zeznań, dali więcej błędnych oskarżeń (oskarżając o kłamstwo osoby mówiące prawdę) po obejrzeniu przesłuchań prowadzonych metodą oskarżycielską niż po obejrzeniu przesłuchań prowadzonych metodą polegającą na zbieraniu informacji.
W jednym z najnowszych artykułów Vrij wraz ze współpracownikami referuje wyniki badań nad podnoszeniem skuteczności w wykrywaniu kłamstw poprzez zastosowanie w rozmowach z potencjalnie kłamiącymi nieoczekiwanych, szczegółowych pytań, na które ci prawdopodobnie nie są przygotowani. Wykorzystane przez Vrija nieoczekiwane pytania dotyczyły szczegółów przestrzennych i czasowych związanych z sytuacją oraz zawierały polecenie zobrazowania przestrzennych aspektów okoliczności za pomocą szkicu. Wyniki badań pokazały, że wykorzystanie pytań dotyczących szczegółów przestrzenno-czasowych sytuacji oraz polecenie wykonania szkicu umożliwiło wyłonienie kłamców w prawie 80% sytuacji.

 

Wielu badaczy, również w Polsce, nawiązuje do wyników badań i autorskich koncepcji przedstawionych wyżej pionierów i liderów w psychologicznych badaniach nad kłamstwem. Analiza polskich opracowań wskazuje, że podstawowe problemy, którymi w ciągu ostatnich kilku lat zajmują się rodzimi badacze to m.in. badania nad fenomenem wysokiej trafności w rozpoznawaniu fałszu przez więźniów oraz młodzież ze środowisk patologicznych, makiaweliczne aspekty osobowości kłamców oraz osób trafnie rozpoznających kłamstwo oraz percepcja ekspresji mimicznych.

Autor:W.Wypler

Komentarze