Warszawa Centrum:

Gabinet HELP MEDICAL
ul. Marszałkowska 58 lok. 56

tel. 732877366 lub 732877004

 

Warszawa Mokotów:

Poradnia Zdrowia Psychicznego MSWiA

ul. Wołoska 137, budynek "S", 4 piętro

tel.: 225081791, 225081795

[na NFZ; konieczne skierowanie od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (rodzinnego) z rozpoznaniem lub lekarza psychiatry (do którego można zapisać się bez skierowania)]

 

Aktualności
  • 2020-03-25 12:00

    PORADNICTWO I PSYCHOTERAPIA ON-LINE

    W związku z epidemią koronawirusa przechodzę czasowo na prowadzenie poradnictwa i psychoterapii wyłacznie za pośrednictwem Skype i WhatsApp.

    Dotychczasowych i nowych pacjentów zapraszam do umawiania wizyt poprzez help-medical.pl:

     

    Poradnia Help-Medical

    Konto bankowe do przedpłat: Idea Bank: 57 1950 0001 2006 6381 8369 0001

    biuro@help-medical.pl

    +48 732 877 366

    +48 732 877 004

    Skype: biuro_2485

  • 2019-12-10 12:59

    Zachowania nieuczciwe w badaniach psychologicznych

    Miło mi było odkryć, iż prof. dr. hab. Władysław Jacek Paluchowski (Instytut Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) poleca studentom jednego z prowadzonych przez siebie przedmiotów (etyka) jeden z moich tekstów:

     

    „Warto przeczytać tekst Wojciecha Wyplera OPERACJONALIZACJA ZACHOWANIA NIEUCZCIWEGO W BADANIACH PSYCHOLOGICZNYCH; warto by też uczynić go podstawą własnych badań.”

     

    Więcej: http://paluchja-zajecia.home.amu.edu.pl/?dzial=etyka

  • 2019-07-13 08:40

    Twoje Imperium: Raport - Nie daj sobie tego wstrzyknąć...

    Żyjemy w czasach kultu piękna – wystarczy spojrzeć na okładki czasopism, czy obejrzeć fragment programu telewizji śniadaniowej lub dowolnego serialu, aby zrozumieć, że w sposób nachalny szeroko promowany jest obraz ludzi wyidealizowanych - szczupłych, „dobrze” tj. markowo ubranych oraz „pięknych i młodych” tj. kobiet mających duże piersi, obfite usta, gładką, pozbawioną zmarszczek skórę twarzy, itd. Porównując się z tymi wzorcami możemy myśleć o sobie jako mało atrakcyjnych i czuć się po prostu źle. Tutaj pojawia się z kolei oferta „poprawienia nas” i „dopasowywania do wzorca”– diety, abonamenty fitness ale też medycyna estetyczna oraz chirurgia plastyczna...

  • 2019-06-10 17:30

    Sieci Nr 23 (341) 2019: Efekt aureoli.

    Odpowiedź na pytania redaktor Mai Narbutt (dlaczego Markowi Lisińskiemu/Simonowi Molowi i innym udało się oszukać tak wielu ludzi? jakie uwarunkowania sprawiają, że niektórzy są tak sprawnymi kłamcami? co sprawia, że niektórzy stają się bezwzględnymi oszustami?):

     

    Wojciech Wypler: Po pierwsze, większość z nas jest dosyć podatna na manipulacje. Jesteśmy zmuszeni przyjąć jakąś wstępna wyraźną postawę dotycząca innych ludzi - albo będziemy podchodzić do nich z ufnością i otwartością, albo z ostrożnością, zakładając ze mogą mieć złe intencje i mogą chcieć nas skrzywdzić. Ta pierwsza postawa, opierająca się na otwartości i zakładaniu dobrych intencji innych ludzi wydaje się dużo zdrowsza – przyjmując ją jesteśmy bardziej swobodni, otwarci na innych ludzi, mamy szanse na zbudowanie większej liczby relacji i większej sieci wsparcia, a w konsekwencji lepiej radzimy sobie z życiowymi wyzwaniami, jesteśmy szczęśliwsi...

  • 2018-12-24 10:00

    Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku!

    Odwiedzającym te strony

     

    Zdrowych i Wesołych Świąt Bożego Narodzenia oraz Szczęśliwego Nowego Roku życzy

     

    Wojciech Wypler

  • 2018-11-16 08:56

    Ulotka STALKING

    Ulotka nt. stalkingu opracowana przez studentów Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego.

    STALKING. JAK ROZPOZNAĆ. JAK SIĘ BRONIĆ. Czy ZACHOWANIA INNEJ OSOBY są przez Ciebie traktowane jako NIEPOŻĄDANE oraz NATRĘTNE? Czy budzą u Ciebie NIEPOKÓJ lub STRACH? Czy są próbą NAWIĄZANIA z Tobą KONTAKTU lub stworzenia, odbudowania, narzucenia związku? Czy zachowania osób z Twojego otoczenia mają POWTARZALNY CHARAKTER? Jeżeli odpowiedziałaś/łeś twierdząco na powyższe pytania, oznacza to, że możesz być ofiarą stalkingu!

    Do pobrania tutaj:

A A A

Psychologiczne badania nad kłamstwem

W jakich obszarach teoretycznych i praktycznych prowadzone są badania nad kłamstwem?
Jak często ludzie kłamią? Kogo okłamują? Czy potrafią trafnie stwierdzić, że ktoś kłamie?
Czy zidentyfikowano jednostki lub grupy, których wyniki w rozpoznawaniu kłastwa są ponadprzeciętne?
Czy zidentyfikowano wskaźniki kłamstwa, które pozwalają na trafną ocenę wiarygodności wypowiedzi drugiej osoby?

 

Paul Ekman, Bella DePaulo oraz Aldert Vrij to badacze, którzy w ciągu ostatnich kilkunastu lat konsekwentnie zajmują się prowadzeniem badań nad kłamstwem, ich prace nadają kierunek kolejnym badaniom, a często wydają się mieć znaczenie przełomowe dla tego obszaru badawczego oraz zastosowań praktycznych.

 

Paul Ekman, kierownik Laboratorium Ludzkich Interakcji Uniwersytetu Kalifornijskiego, od bardzo wielu lat prowadzi eksperymentalne badania nad ekspresją emocji i zachowaniami niewerbalnymi, m.in. nad wskazówkami behawioralnymi, mogącymi świadczyć o kłamstwie.

 

Ekman jest autorem przyjmowanej w wielu publikacjach definicji kłamstwa, opisał również niebezpieczeństwa dotyczące procesu oceny wiarygodności wypowiedzi partnera interakcji (tzw. ryzyko Brokawa i błąd Otella). Jego aktywność badawcza skupia się na „przeciekach”, w których kłamca mimowolnie ujawnia prawdę oraz na „wskazówkach fałszu”, w których zachowanie okłamującego zdradza, że to co powiedział, nie jest prawdą. Dużo uwagi poświęcił również poszukiwaniu jednostek i grup, których wyniki w rozpoznawaniu fałszu i prawdy są ponadprzeciętne.

 

W trakcie wieloletnich badań ustalił między innymi, że emocjonalne ekspresje twarzy wyrażające radość, strach, złość, wstręt i smutek są uniwersalne, natomiast gesty są specyficzne dla danej kultury. Podjął również próby weryfikacji hipotezy o zróżnicowanym charakterze aktywności autonomicznego układu nerwowego dla emocji podstawowych. Wspólnie z Davidem Matsumoto prowadził badania nad kulturowym zróżnicowaniem wyrazów twarzy a obecnie koordynuje międzykulturowe badania dotyczące języka gestów.
Według Ekmana kłamstwo, kłamanie jest to „intencjonalne wprowadzenie w błąd drugiej osoby, bez uprzedzenia jej o zamiarze takiego zachowania”. Badacz opisał oraz rozwija studia nad dwoma rodzajami niewerbalnych wskazówek kłamstwa:

  • przeciekami, w których kłamca mimowolnie ujawnia prawdę oraz
  • wskazówkami fałszu, w których zachowanie okłamującego zdradza, że to co powiedział, nie jest prawdą.

 

Ekman stoi na stanowisku, że wskaźniki niewerbalne są najbardziej trafnym i obiecującym, jeśli chodzi o możliwe zastosowania praktyczne, wskaźnikiem kłamstwa. Opiera się przy tym na wynikach badań własnych, pokazujących, że ludzie mają nadmierne zaufanie do przekazu słownego i skłonni są pomijać lub błędnie interpretować większość wyraźnych wskazówek na twarzy, ciele oraz w głosie oraz na efektach analiz pokazujących, że trening w rozpoznawaniu opisanych przez niego niewerbalnych wskazówek kłamstwa zwiększa trafność w rozpoznawaniu fałszu. Stanowisko swoje podpiera również sprzecznościami w doniesieniach odnośnie badań nad werbalnymi wskazówkami kłamstwa – na przykład okazuje się, że odpowiedzi tylko niektórych osób kłamiących są pośrednie, wymijające i zawierają więcej informacji niż wymagało tego pytanie.

 

Ekman zwrócił uwagę na niebezpieczeństwa dotyczące procesu oceny wiarygodności wypowiedzi partnera interakcji. Groźbę nieuwzględnienia przez osobę posądzającą kogoś o kłamstwo różnic indywidualnych w zachowaniu ekspresywnym, np. błędnego uznania za kłamcę osoby, która mówi wymijająco, unika odpowiedzi lub popełnia błędy językowe określił terminem „ryzyko Brokawa”. Zaproponował także pojęcie „błąd Otella”, dla nazwania ryzyka uznania prawdy za fałsz, np. uznania za wskazówkę kłamstwa oznak napięcia emocjonalnego u niewinnej osoby, która obawia się niesłusznego oskarżenia oraz jego konsekwencji.

 

Jako wskazówki kłamstwa, które nie podlegają „ryzyku Brokawa” Ekman podaje dwa źródła przecieków:

  • emblematy pomyłkowe oraz
  • mikroekspresje (wymienia jeszcze tyrady emocjonalne i przejęzyczenia, natomiast nie zajmuje się nimi w sensie badawczym).

 

Aby ocenić tego typu zachowania jako możliwe wskaźniki kłamstwa, nie trzeba dokonywać porównań ze zwykłym nieemocjonalnym zachowaniem danej osoby, ponieważ „wskazówki te mają znaczenie same w sobie, w kategoriach absolutnych”. Emblematy pomyłkowe to błędy w ruchach ciała, z których przecieka informacja, jaką dana osoba chce ukryć, np. emblemat przeczenia – poziome kręcenie głową towarzyszący werbalnemu komunikatowi potwierdzania, zgadzania się. Znaczenie kluczowe dla stwierdzenia, że emblemat nie jest świadomie nadanym komunikatem, ale „wymknął się” ujawniając ukrywaną informację, jest według Ekmana i współpracowników to, że ujawnił się fragmentarycznie, a nie w pełnym zakresie gestu lub jego wykonanie nastąpiło poza miejscem jego typowej prezentacji, którym dla większości emblematów jest obszar między talią a szyją.

Strony: 1 2 3 4 5 Następna »
Autor:W.Wypler

Komentarze