Archiwum postów FB
Co to jest i na czym polega EMDR?

Stres, kryzys, uraz psychiczny – kontekst suicydalny / Suicydologia kliniczna i sądowa

Dziś na Akademii Humanitas prowadzę zajęcia z suicydologii klinicznej – warsztaty oparte na standardach CAMS oraz CT-SP i współczesnej psychologii kryzysu.
Cieszę się, że możemy pracować wspólnie na narzędziach, które realnie podnoszą bezpieczeństwo pacjentów.
#AkademiaHumanitas #Sosnowiec #CAMS #CTSP #ZaglebieSosnowiec #TylkoSpokojnie
Jak naprawdę wygląda terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing)?
🧠 Jak naprawdę wygląda terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing)?W powszechnej wyobraźni terapia EMDR często kojarzy się przede wszystkim z ruchem oczu lub migającymi światłami – takie uproszczenia wzmacniają m.in. seriale i filmy, takie jak Billions, Pingwin, Travelers, Russian Doll czy Grey’s Anatomy.
W rzeczywistości EMDR to znacznie więcej niż technika ruchu oczu – to uporządkowany, wieloetapowy proces terapeutyczny, który wspiera naturalną zdolność mózgu do przetwarzania i integrowania trudnych doświadczeń.
Zobacz, jak krok po kroku przebiega ten proces.
Terapia EMDR jest jedną z najlepiej przebadanych i rekomendowanych metod leczenia traumy (PTSD, cPTSD).
Jest również skuteczną pomocą w pracy terapeutycznej z zaburzeniami lękowymi, depresyjnymi i niską samooceną.
Celem EMDR jest umożliwienie Twojemu mózgowi bezpiecznego przetworzenia bolesnych wspomnień i przywrócenia równowagi emocjonalnej.
Proces terapeutyczny w EMDR opiera się na ośmiu fazach:
Na początku wspólnie z terapeutą dokładnie analizujesz swoją historię życia oraz swoje obecne trudności.
Na podstawie tej analizy tworzona jest konceptualizacja – model, który identyfikuje kluczowe doświadczenia wymagające przetworzenia.
Jest ona podstawą skutecznej pracy terapeutycznej, podobnie jak w innych podejściach opartych na dowodach, takich jak terapia poznawczo-behawioralna.
Terapeuta wyjaśnia Ci, jak przebiega proces EMDR, jakie reakcje mogą się pojawić i jak możesz sobie z nimi radzić.
Uczysz się technik stabilizacji emocjonalnej, takich jak wizualizacja bezpiecznego miejsca.
Celem tej fazy jest przygotowanie Cię do bezpiecznego przejścia przez kolejne etapy terapii.
W niektórych przypadkach faza stabilizacji emocji jest rozbudowana i może stać się głównym elementem pracy terapeutycznej — zwłaszcza wtedy, gdy bezpośrednia praca z traumatycznymi wspomnieniami nie jest możliwa lub bezpieczna.
Wspólnie z terapeutą określacie, które konkretne wspomnienia będą poddane przetwarzaniu.
Rozpoznajecie też powiązane z nimi negatywne przekonania (np. „Jestem bezsilny”) oraz formułujecie pozytywne przekonania, które będą wprowadzane i wzmacniane w trakcie terapii (np. „Mam wpływ na swoje życie”).
Ten etap obejmuje również ocenę intensywności emocji i odczuć w ciele związanych z wybranym wspomnieniem.
Podczas serii setów stymulacji bilateralnej (np. śledzenie ruchu ręki terapeuty oczami, naprzemienne bodźce dotykowe lub dźwiękowe) Twój mózg przetwarza trudne wspomnienia.
Ruchy oczu lub inne formy stymulacji nie są terapią samą w sobie, lecz narzędziem wspomagającym przetwarzanie wspomnień.
W trakcie tej fazy terapeuta monitoruje poziom dyskomfortu wywoływanego wspomnieniem, dążąc do jego stopniowego zmniejszenia.
Celem tej fazy jest nie tylko obniżenie napięcia emocjonalnego, ale również reorganizacja bolesnych wspomnień.
Gdy poziom dyskomfortu spada, terapeuta pomaga Ci wprowadzić a następnie wzmocnić pozytywne przekonanie związane z przepracowanym wspomnieniem.
Celem tej fazy jest ugruntowanie nowego przekonania tak, abyś odczuwał je jako prawdziwe.
W trakcie instalacji na bieżąco oceniasz, na ile czujesz jego wiarygodność, a terapeuta monitoruje ten proces, aby wzmocnić pozytywną zmianę.
Treść pozytywnego przekonania może ewoluować w trakcie pracy — w miarę jak zmienia się Twój sposób postrzegania siebie i swojego doświadczenia.
Sprawdzasz, czy w Twoim ciele nadal obecne jest napięcie lub nieprzyjemne odczucia związane ze wspomnieniem.
Ciało może przechowywać ślady trudnych doświadczeń, dlatego zwracamy uwagę na każdy sygnał napięcia.
Jeśli takie odczucia są obecne — kontynuujecie przetwarzanie, aż osiągniesz stan pełnej ulgi.
Sesję kończy się poprzez techniki stabilizujące, które pomagają Ci odzyskać stan równowagi emocjonalnej.
Niezależnie od tego, czy dane wspomnienie zostało całkowicie przepracowane, czy wymaga dalszej pracy, celem jest, abyś wyszedł z sesji w poczuciu bezpieczeństwa i kontroli, pamiętając o narzędziach do samodzielnego regulowania emocji, które poznałeś w fazie 2.
Na kolejnej sesji terapeuta pomaga Ci ocenić, jak zmieniło się Twoje samopoczucie, odczucia w ciele i sposób postrzegania przepracowanych wspomnień.
Sprawdzacie też, na ile pozytywne przekonanie jest odczuwane jako prawdziwe i wiarygodne.
Jeśli potrzeba dalszej pracy — np. nad kolejnymi wspomnieniami lub wzmocnieniem pozytywnych zmian — przechodzicie do kolejnych etapów terapii.
EMDR opiera się na modelu adaptacyjnego przetwarzania informacji Francine Shapiro (AIP), który zakłada, że traumatyczne doświadczenia mogą zostać zablokowane w pamięci w sposób dysfunkcyjny, powodując objawy takie jak lęk, nadmierną czujność czy natrętne wspomnienia.
Stymulacja bilateralna wspiera integrację tych wspomnień, co potwierdzają badania, m.in. metaanalizy wskazujące na skuteczność EMDR w leczeniu PTSD (np. badania publikowane w Journal of Traumatic Stress).
Metoda jest rekomendowana przez organizacje takie jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne (APA).
Bezpieczna i skuteczna praca metodą EMDR wymaga współpracy z wykwalifikowanym specjalistą, który przeszedł odpowiednie szkolenie, aktualizuje swoją wiedzę oraz poddaje swoją pracę superwizji.
W Polsce listę rekomendowanych terapeutów znajdziesz na stronie Polskiego Towarzystwa Terapii EMDR:
🔗 https://emdr.org.pl/terapeuci
Jeśli rozważasz terapię EMDR, konsultacja z terapeutą pomoże ocenić, czy ta metoda jest odpowiednia dla Twoich potrzeb.
Technika uwalniania - praca nad regulacją emocji (CTB + EMDR)
📌 Technika uwalniania: integracja EMDR i CBT w pracy nad regulacją emocji👉 Opisana została w książce „Ból emocjonalny. Strategie i ćwiczenia, dzięki którym poradzisz sobie z cierpieniem psychicznym” (McKay, Fanning, Pool, Zurita Ona), wydanej przez GWP w serii „CBT oparte na procesach”.
W chwili silnych emocji (np. lęku, złości, przytłoczenia):
🟡 1. Zidentyfikuj towarzyszące im myśli i doznania.
Zatrzymaj się i zapytaj siebie:
– Co teraz czuję?
– Gdzie w ciele zauważam jakiekolwiek odczucia – napięcie, ciężar, pustkę, mrowienie, skurcz?
– Jakie myśli pojawiają się w mojej głowie?
– Jak silna jest ta emocja – w skali od 0 do 10?
Nie oceniaj, nie analizuj – tylko zauważ i nazwij to, co się dzieje.
🟢 2. Wykonaj 20 – 25 powtórzeń stymulacji bilateralnej.
Możesz to zrobić poprzez:
– naprzemienne, lekkie uderzanie dłońmi w kolana,
– zastosowanie techniki Butterfly Hug: skrzyżuj ręce na klatce piersiowej, ułóż dłonie na ramionach i rytmicznie stukaj nimi naprzemiennie – w okolice lewego i prawego obojczyka (raz lewy, raz prawy).
Możesz liczyć powtórzenia na głos lub w myślach – to także pomaga utrzymać koncentrację.
🔵 3. Zatrzymaj się, obserwuj, co się zmienia.
Ponownie oceń intensywność emocji w skali od 0 do 10.
Zauważ, czy emocja osłabła, czy oddech się uspokoił, czy myśli zmniejszyły natarczywość.
Jeśli napięcie nadal utrzymuje się na wysokim poziomie – powtórz stymulację.
🟣 4. Daj sobie chwilę na powrót do równowagi.
Emocje mają swoją dynamikę – przypominają fale. Nie musisz z nimi walczyć ani ich tłumić. Czasem wystarczy pozwolić im wybrzmieć, zachowując kontakt z rzeczywistością i własnym ciałem.
To, co trudne, może osłabnąć, jeśli dasz sobie na to przestrzeń i czas.
– przerywa utrwalony cykl natrętnych emocji i myśli,
– wspiera regulację układu nerwowego,
– pomaga działać zgodnie z wartościami a nie pod wpływem chwilowego afektu.
Podręcznik kompetencji wspierających neuroróżnorodność dla osób z autyzmem i ADHD (Jennifer Kemp i Monique Mitchelson)

„Podręcznik kompetencji wspierających neuroróżnorodność dla osób z autyzmem i ADHD” autorstwa Jennifer Kemp i Monique Mitchelson to nowoczesny, afirmujący i klinicznie osadzony poradnik skierowany do osób neurodywergentnych. Autorki są psycholożkami klinicznymi i jednocześnie osobami neurodywergentnymi, co w wyraźny i bardzo korzystny sposób wpływa na język, priorytety oraz konstrukcję książki.
Autorki świadomie wychodzą poza ograniczenia klasyfikacji zaburzeń, traktując neuroróżnorodność jako kontinuum doświadczeń i sposobów funkcjonowania. Dzięki temu książka może być pomocna również dla osób bez formalnej diagnozy, które dopiero odkrywają swoją neurodywergencję lub próbują zrozumieć ją retrospektywnie.
Rdzeniem publikacji jest program autoterapeutyczny oparty na Compassion-Focused Therapy (CFT) i Acceptance and Commitment Therapy (ACT), dostosowany do specyficznych potrzeb osób z ADHD i autyzmem. Jego celem nie jest „naprawianie”, lecz pogłębianie samorozumienia, rozwijanie samowspółczucia oraz świadome dostosowywanie życia, środowiska i relacji do własnego neurotypu. Kluczowe obszary pracy obejmują m.in. samokrytycyzm, regulację emocji i przeciążenia sensorycznego oraz zapobieganie i łagodzenie neurodywergentnego wypalenia.
Wyraźny akcent położony został na budowanie dumy z tożsamości neurodywergentnej – bez infantylizacji i terapeutycznego paternalizmu. To dojrzała, empatyczna i praktyczna pozycja, spójna z paradygmatem neuroaffirmative care.
Książka ukazuje się nakładem Wydawnictwa Edra.
Terapia EMDR w pracy z żałobą i przeżywaniem straty. Transformacja więzi ze zmarłą bliską osobą (R.S. Solomon)

„Terapia EMDR w pracy z żałobą i przeżywaniem straty. Transformacja więzi ze zmarłą bliską osobą” R.S. Solomona to nie popularny poradnik, lecz praktyczny przewodnik kliniczny dla terapeutów pracujących z żałobą w duchu terapii EMDR i modelu AIP. Autor integruje klasyczne koncepcje żałoby (model podwójnego procesu żałoby, model kontynuowanych więzi, teoria przywiązania) z podejściem EMDR, co stanowi punkt wyjścia dla ustrukturyzowanego planowania, a następnie monitorowania pracy terapeutycznej.
Opisane interwencje i protokoły obejmują zarówno wspomnienia z przeszłości, jak i obecne triggery oraz wzorce przyszłości, co odpowiada trzyczęściowemu protokołowi terapii EMDR (przeszłość – teraźniejszość – przyszłość). Książka wyróżnia się tym, że nie redukuje żałoby do „obniżenia SUD”, lecz kieruje uwagę i działania terapeuty ku adaptacyjnej transformacji wewnętrznej reprezentacji zmarłego oraz budowaniu kontynuowanych więzi.
Materiały kliniczne, w tym transkrypcje sesji, oraz solidne zakorzenienie w teorii i badaniach sprawiają, że jest to pozycja wartościowa dla psychoterapeutów EMDR, ale także dla tych, którzy chcą głębiej zrozumieć mechanizmy powikłanej żałoby i przeżywania straty oraz pracować nad rzetelną konceptualizacją przypadku. Ograniczeniem może być duża liczba detali klinicznych, która wymaga doświadczenia terapeuty EMDR lub superwizji, aby w pełni zrozumieć i wykorzystać treść w praktyce.
Rekomendacja: pozycja przede wszystkim dla praktyków EMDR i terapeutów pracujących z powikłaną żałobą i przeżywaniem straty, wartościowa również w kontekście superwizji klinicznej.
Natalia Seijo - Praca z mechanizmami obronnymi w psychoterapii EMDR

🌿 Praca z mechanizmami obronnymi w psychoterapii EMDR
Dwudniowe szkolenie z Natalią Seijo dotyczyło tego, co w terapii często przejawia się jako „zatrzymanie procesu” – mechanizmów obronnych. Natalia pokazywała, jak w podejściu EMDR pracować z nimi w sposób, który nie nasila napięcia ani oporu, lecz stopniowo zwiększa poczucie bezpieczeństwa i umożliwia dalsze przetwarzanie.
Położyła szczególny nacisk na regulację układu nerwowego, uważność na sygnały z ciała oraz język terapeutyczny, który pomaga pacjentowi pozostać w kontakcie – zamiast się wycofywać, kontrolować czy unikać. Takie ujęcie porządkuje sposób rozumienia momentów spowolnienia procesu terapeutycznego jako sygnałów potrzeby bezpieczeństwa.
Szkolenie było przypomnieniem, że skuteczna praca z traumą to nie przyspieszanie procesu, lecz tworzenie warunków, w których zmiana może się wydarzyć.
Tagi: EMDR, psychoterapia, trauma, mechanizmy obronne, Natalia Seijo.
EMDR Europe Conference 2025
🎥 Uczestniczę właśnie w EMDR Europe Conference 2025 – wydarzeniu poświęconym pracy z traumą, badaniom nad skutecznością terapii EMDR i wymianie doświadczeń klinicznych z całej Europy. „Healing Sexual Trauma Through EMDR”, prowadzona przez Dorit Segal i Neomi Ravid.
– relacja terapeutyczna oparta na obecności i dostrojeniu,
– wierność podejściu i etapom procesu,
– oraz właściwe zamknięcie terapii – jako przestrzeń integracji, a nie tylko wygaszenia objawów.
„Możliwość odczuwania bezpieczeństwa w relacji z innymi to prawdopodobnie najważniejszy fundament zdrowia psychicznego. To właśnie bezpieczne więzi są podstawą życia pełnego sensu i spełnionego.”
Jak 3 minuty mindfulness mogą wspierać Twój mózg?

Relacja z terapeutą w psychoterapii – jak bardzo jest ważna?

📌 Relacja z terapeutą w psychoterapii – jak bardzo jest ważna?
Nowy artykuł w Frontiers in Psychology (Hase i in., 2025) analizuje to w kontekście EMDR – metody, która od 1987 roku ewoluowała z techniki EMD, stosowanej początkowo w leczeniu PTSD, w całościowe podejście terapeutyczne.
Badacze zapytali terapeutów EMDR o ich doświadczenia jako klientów tej metody. Co stwierdzili?
🔹 91% uznawało WSPÓŁPRACĘ z terapeutą za istotny i wartościowy element procesu
🔹 87% doceniało szybkie i adekwatne REAKCJE terapeuty, odbierając je jako wspierające
🔹 87% doświadczało UWAŻNEJ OBECNOŚCI terapeuty, co odbierali jako dające poczucie bezpieczeństwa
🧠 To może sugerować, że relacja terapeutyczna odgrywa istotną rolę również w EMDR – mimo że metoda ta bywa czasem postrzegana głównie jako technika oparta na bilateralnej stymulacji (BLS), której skuteczność ma wynikać przede wszystkim z neurofizjologicznego działania. Tymczasem badanie Hase i in. (2025) pokazuje, że nawet u przeszkolonych terapeutów to właśnie współpraca, responsywność i uważna obecność terapeuty były postrzegane jako kluczowe elementy procesu – co współbrzmi z rozumieniem EMDR jako kompleksowego podejścia, w którym relacja terapeutyczna nie jest dodatkiem, ale warunkiem skutecznej pracy.
💬 A jeśli sami byliście w terapii –
Czy relacja z terapeutą miała dla Was znaczenie?
Czy wpływała na poczucie bezpieczeństwa i przestrzeń do zmiany?
📄 Tekst artykułu: https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1519665
[Zdrowe myślenie] Epiktet - „To nie rzeczy nas smucą, ale sposób, w jaki je widzimy”

5 pytań, które otwierają umysł – naucz się dialogu sokratejskiego!
Czy zdarza Ci się utknąć w negatywnym myśleniu?A może chcesz pomóc komuś spojrzeć na problem inaczej – ale każda próba przekonywania kończy się oporem?
Dziś tę metodę wykorzystuje się w psychoterapii poznawczo-behawioralnej (CBT), ale Ty też możesz z niej korzystać – wobec innych i wobec siebie.
❌ np. „Nic mi się nie udaje.”
✅ „Czy masz na to dowody? Jakie są te fakty? Naprawdę nic Ci się nie udaje? Czy są dowody przeciwko tej tezie – np. że coś Ci się udaje?”
👉 To pytanie pomaga zakwestionować swoje myśli i sprawdzić, czy są oparte na faktach, czy tylko na emocjach.
❌ np. „To było straszne, już nigdy się z tego nie podniosę.”
✅ „Czy ktoś inny mógłby zobaczyć to inaczej? Jak widzieliby tę sytuację np. Twoi znajomi – wybierz 3 konkretne osoby i zastanów się, jakie myśli i podejście mogliby mieć w takiej sytuacji.”
👉 Dzięki temu uczysz się elastyczności myślenia i widzisz, że ta sama sytuacja może mieć więcej niż jedno znaczenie – zależnie od tego, jak na nią spojrzysz.
❌ np. „Jestem do niczego.”
✅ „A jeśli Twój przyjaciel powiedziałby Ci coś takiego – co byś mu odpowiedział?”
👉 Większości z nas łatwiej jest być surowym wobec siebie niż wobec innych. To pytanie pomaga przyjąć bardziej obiektywną i wspierającą perspektywę.
❌ np. „Nie dam sobie rady.”
✅ „Gdybyś miał spojrzeć na to z innej strony – co by musiało się wydarzyć? Czego byś potrzebował? Jakie działania mogłyby Ci to ułatwić?”
👉 To pytanie pomaga najpierw założyć, że zmiana perspektywy jest możliwa, a potem zobaczyć, co by ją umożliwiło.
Taki sposób myślenia często otwiera drogę do zmiany perspektywy i działania.
❌ np. „Zawsze wszystko zepsuję.”
✅ „Jak to przekonanie wpływa na Twoje decyzje i działania? Czy pomaga Ci osiągać cele i czuć się tak, jak chcesz się czuć – czy raczej Cię blokuje i wpędza w przykre emocje?”
👉 To pytanie pomaga zauważyć, jak myśli przekładają się na Twoje samopoczucie i zachowanie.
Jeśli widzisz, że nie pomagają – to pierwszy krok, żeby poszukać myśli, które będą bardziej realistyczne i wspierające.
Zadawaj je regularnie, a zobaczysz, jak zmienia się Twoje myślenie.
Jeśli ten post był dla Ciebie wartościowy, zostaw reakcję! ⬇️😊
Jak przestać się zamartwiać?

Pułapka niskiej samooceny
Niska samoocena to pułapka, którą sami podtrzymujemy – ale można ją rozbroić.Jak rozpoznać osobę, która może Cię okłamać, oszukać albo skrzywdzić?

Zdrada jest blizną, która ma adaptacyjną funkcję.
„Zdrada jest blizną, która ma bardzo ważną, adaptacyjną funkcję: przypomina o tym, co się stało, dlaczego się stało i jak się stało. Pamiętanie o krzywdzie (ale nie jej rozpamiętywanie!) jest cenne. Dzięki niemu w przyszłości, w podobnej sytuacji, możesz zareagować szybciej i bardziej zdecydowanie.”Chcesz coś zmienić w swoim życiu? Zacznij od… kartki papieru.
🧭 Chcesz coś zmienić w swoim życiu? Zacznij od… kartki papieru.
W Biblii jest taki fragment:
(Łk 14,28–31; Biblia Tysiąclecia)
Zadziwiająco często marzymy o zmianie czy nowym początku, nie robiąc nic, by dać temu strukturę.
Zadaj sobie pytanie:
👉 Czy potrafisz wyobrazić sobie kapitana statku, który wypływa w morze… nie wiedząc nawet, dokąd płynie?
👉 Czy zabierałbyś się za budowę domu bez planów, projektu i kosztorysu?
🧠 Nasz umysł też tego potrzebuje.
Jeśli nie dasz mu jasnej instrukcji, będzie się błąkał między „chcę” a „boję się”.
Jego struktura mocno pokrywa się z tym, co w psychoterapii nazywamy celami SMART – konkretnymi, mierzalnymi, osiągalnymi i zakorzenionymi w osobistym sensie.
„Teraz wiem, od czego zacząć.”
👉 Każdy kolejny krok tej procedury nie tylko doprecyzowuje Twój cel – on go koryguje.
Dzięki temu przestajesz trzymać się nierealistycznych wyobrażeń albo mglistych marzeń, które tylko zajmują myśli, a nie prowadzą do działania – i zaczynasz pracować nad czymś, co naprawdę możesz osiągnąć i co ma sens właśnie dla Ciebie.
Zapisz to – najlepiej odręcznie i jednym zdaniem. Jeśli celów jest kilka, poszukaj wspólnego mianownika. Albo wybierz jeden, ten najważniejszy.
Nie: „nie chcę być samotny” → Tak: „chcę mieć bliską relację”
Nie: „nie chcę cierpieć” → Tak: „chcę poczuć spokój”
Umysł lepiej działa, gdy wie, DO CZEGO zmierza.
Pieniądze, awans, nowy związek – to często tylko instrumenty.
Prawdziwe cele bywają głębsze: poczucie bezpieczeństwa, bycie kochanym, wolność, sens.
Zadaj kolejne pytania, które mogą pomóc Ci odkryć, co tak naprawdę chcesz poczuć lub zyskać: „Po co mi to?”, „A to po co?”, itd. – aż dojdziesz do sedna.
Sformułuj cel tak, by sukces – osiągnięcie tego celu – było zależne w jak największym stopniu od Ciebie.
Co zrobisz, żeby się przygotować, zwiększyć szansę, „pomóc szczęściu”, mieć więcej wpływu?
Czas, zdrowie, siły, kompetencje.
Czego Ci brakuje? Jak możesz to zdobyć? Może czas zadbać o zdrowie, zacząć terapię, skończyć odkładany kurs?
– Co dokładnie chcesz osiągnąć?
– Po czym poznasz, że to już się stało?
– Jakie będą Twoje emocje, myśli, zachowania, kiedy to się wydarzy?
Cel zbyt trudny – zniechęca. Zbyt łatwy – nudzi.
Dostosuj poziom – rozbij cel na mniejsze kroki albo podnieś poprzeczkę tak, by Cię motywował.
Czy Twój cel nie koliduje z innymi ważnymi wartościami lub relacjami?
Na kogo jeszcze wpłynie? Co się stanie, jeśli go osiągniesz?
Czy na pewno tego chcesz – tu i teraz?
Zapisz, co konkretnie zrobisz.
📅 I – co najważniejsze – kiedy dokładnie to zrobisz.
Z każdym pytaniem z tej listy Twój cel staje się jaśniejszy, bardziej realny i osadzony w tym, co dla Ciebie ważne.
📄 Zacznij od kartki papieru.
Zapisuj, poprawiaj, dopisuj kolejne wersje – aż to, co mgliste, stanie się klarowne.
🧱 Tak właśnie buduje się zmiana i nowy początek:
nie od wielkich deklaracji, ale od pierwszego konkretnego kroku.
Wyzwania terapeutyczne – wykorzystanie terapii EMDR w przypadkach traumy złożonej cPTSD
Wyzwania terapeutyczne – wykorzystanie terapii EMDR w przypadkach traumy złożonejPraca EMDR z traumami zaniedbania. Szkolenie z Luca Ostacoli.
EMDR w depresji związanej z wczesnym zaniedbaniemSzkolenie z prof. Lucą Ostacolim o pracy z traumą przywiązaniową i jej długofalowym wpływem na rozwój depresji.
Model łączy EMDR, neurobiologię i pracę z wewnętrznym dzieckiem, pokazując, jak naprawa relacji z samym sobą może stać się kluczowym elementem terapii.
"Dobrze to za mało...” – schemat nadmiernych wymagań w relacji rodzic–dziecko
🚩 „Dobrze to za mało…” – schemat nadmiernych wymagań w relacji rodzic–dzieckoTo przekonanie, że niezależnie od wysiłku, nasze działania nigdy nie są wystarczająco dobre. Osoby z tym schematem często:
• dążą do perfekcjonizmu, skupiając się na najmniejszych detalach,
• odczuwają ciągłą presję czasu i konieczność bycia produktywnym,
• przestrzegają sztywnych zasad, nie pozwalając sobie na elastyczność.
• chroniczne napięcie i stres,
• poczucie niezadowolenia z własnych osiągnięć,
• trudności w relacjach z innymi z powodu nadmiernego krytycyzmu.
Zamiast zwracać uwagę tylko na efekty, doceniajmy wysiłek, kreatywność i zaangażowanie dziecka. Prosty komunikat typu „Jestem z Ciebie dumny” może pomóc zbudować zdrową samoocenę i przekonanie, że wartość dziecka nie zależy jedynie od jego osiągnięć.
Onofri La Rosa - "Żałoba. Psychoterapia poznawczo-ewolucjonistyczna i EMDR."

Francine Shapiro – "Terapia EMDR. Wydanie trzecie"
📚 Francine Shapiro – „Terapia EMDR. Wydanie trzecie”
Podręcznik twórczyni metody EMDR, obejmujący podstawowe zasady, protokoły i procedury. Cenne źródło wiedzy dla terapeutów, zawierające szczegółowe wskazówki, komentarze oraz transkrypcje sesji terapeutycznych. Publikacja ukazała się dzięki staraniom Polskiego Towarzystwa Terapii EMDR ♥️♥️♥️
Tagi: terapia EMDR, psychoterapia, Francine Shapiro
Dolores Mosquera - "Uwolnienie. Leczenie skutków przemocy domowej wobec kobiet. Zintegrowane podejście psychologiczne z wykorzystaniem terapii EMDR."
Nowa książka Dolores Mosquera wydana w Polsce dzięki fundacji Vitamelius – kompleksowy przewodnik dla terapeutów EMDR pracujących z ofiarami przemocy domowej (specyfika i wymiary traumy przemocy domowej, praca z mechanizmami obronnymi, konceptualizacja i plan terapii, psychoedukacja i interwencje terapeutyczne na kolejnych etapach terapii, interwencje po incydentach krytycznych).
Tagi: Dolores Mosquera, uwolnienie, przemoc domowa, trauma, EMDR, psychoterapia.
D jak dysocjacja. Alfabet psychologiczny (post PTT EMDR z dnia 22 lipca 2025 r.)
🔍 Czym jest dysocjacja? Dysocjacja to naturalny mechanizm obronny naszego umysłu – sposób na „wyłączenie się” z trudnej sytuacji, gdy staje się ona zbyt przytłaczająca.
To jak gdyby umysł na chwilę „odłączył” się od ciała, emocji czy wspomnień.
Kiedy występuje?
🔹 Podczas stresu lub traumy
🔹 W sytuacjach przytłaczających
🔹 Jako sposób radzenia sobie z bólem
🔹 Może towarzyszyć PTSD, depresji czy lękom
Jak się objawia?
✨ Uczucie „bycia poza sobą”
✨ Wrażenie nierealności otoczenia
✨ Trudności z pamięcią niektórych wydarzeń
✨ Uczucie obserwowania siebie „z boku”
✨ Problemy z koncentracją
Czy to normalne? Tak! ✅ Łagodne formy dysocjacji doświadcza większość z nas – np. gdy „znikamy” w książce, filmie czy podczas jazdy samochodem na znanej trasie.
Kiedy szukać pomocy? Gdy dysocjacja:
🔹 Utrudnia codzienne funkcjonowanie
🔹 Występuje często i intensywnie
🔹 Wpływa na relacje z innymi
🔹 Wywołuje lęk i niepokój
💙 Pamiętaj – dysocjacja to sygnał, że Twój umysł próbuje Cię chronić. Jeśli przeszkadza Ci w życiu, warto skonsultować się z psychologiem, terapeutą lub psychiatrą.
Terapia EMDR jest skutecznym podejściem w pracy z dysocjacją związaną z traumą ✨
C jak cPTSD. Alfabet psychologiczny (post PTT EMDR z dnia 26 czerwca 2025 r.)
🧠 cPTSD, czyli złożony zespół stresu pourazowego, to forma traumy, która rozwija się w wyniku długotrwałego, powtarzającego się stresu – często w relacjach, w których osoba była bezbronna:
👉 Przemoc domowa lub seksualna
👉 Zaniedbanie emocjonalne w dzieciństwie
👉 Toksyczne więzi i brak bezpiecznego wsparcia
Nie chodzi tu o pojedyncze zdarzenie traumatyczne, ale długofalowy brak poczucia bezpieczeństwa.
Osoby z cPTSD doświadczają:
✔️ Trudności z regulacją emocji
✔️ Wewnętrznego chaosu lub odrętwienia
✔️ Trwałego poczucia wstydu, winy lub bycia „uszkodzonym”
✔️ Trudności w relacjach i zaufaniu
✔️ Uporczywego pobudzenia lub unikania
📌 W EMDR uwzględniamy specyfikę cPTSD, pracując etapowo, z dużym naciskiem na stabilizację, budowanie zasobów i tworzenie bezpiecznej relacji terapeutycznej.
cPTSD to nie „przesada” ani „słabość” — to naturalna odpowiedź organizmu na nienaturalne warunki.
➡️ Terapia daje nadzieję. A EMDR to jedno z bardzo skutecznych podejść, które pomagają odzyskać spójność, spokój i poczucie własnej wartości.