„Terapia EMDR w pracy z żałobą i przeżywaniem straty. Transformacja więzi ze zmarłą bliską osobą” autorstwa R.S. Solomona nie jest popularnym poradnikiem, lecz praktycznym przewodnikiem klinicznym dla terapeutów pracujących z żałobą w duchu terapii EMDR i modelu AIP (Adaptive Information Processing).
Autor integruje klasyczne koncepcje żałoby – model podwójnego procesu, teorię przywiązania oraz koncepcję kontynuowanych więzi – z podejściem EMDR. Stanowi to punkt wyjścia do ustrukturyzowanego planowania i monitorowania pracy terapeutycznej.
EMDR a żałoba – struktura pracy terapeutycznej
Opisane interwencje obejmują:
- wspomnienia z przeszłości,
- aktualne triggery,
- wzorce przyszłości,
co odpowiada trzyczęściowemu protokołowi terapii EMDR (przeszłość – teraźniejszość – przyszłość).
Istotnym walorem publikacji jest to, że nie redukuje ona procesu żałoby do obniżania poziomu SUD. Zamiast tego koncentruje się na adaptacyjnej transformacji wewnętrznej reprezentacji zmarłego oraz budowaniu kontynuowanych więzi w sposób sprzyjający integracji doświadczenia straty.
Powikłana żałoba i konceptualizacja przypadku
Materiały kliniczne – w tym transkrypcje sesji – oraz solidne osadzenie w teorii i badaniach czynią z tej pozycji wartościowe narzędzie dla psychoterapeutów EMDR. Książka może być również pomocna dla terapeutów innych nurtów, którzy chcą pogłębić rozumienie mechanizmów powikłanej żałoby oraz udoskonalić konceptualizację przypadku.
Ograniczeniem może być duża liczba szczegółów klinicznych – pełne wykorzystanie treści wymaga doświadczenia terapeuty EMDR lub pracy w superwizji.
W praktyce psychoterapeutycznej w Warszawie pracuję z osobami doświadczającymi żałoby, powikłanej straty oraz objawów pourazowych związanych z utratą bliskiej osoby. Terapia EMDR może w niektórych przypadkach wspierać proces adaptacyjnego przetwarzania doświadczenia straty i integracji wspomnień.
Rekomendacja: pozycja przede wszystkim dla praktyków EMDR oraz terapeutów pracujących z powikłaną żałobą i przeżywaniem straty; wartościowa również w kontekście superwizji klinicznej.