Dwudniowe szkolenie z Natalią Seijo poświęcone było pracy z mechanizmami obronnymi w terapii EMDR, szczególnie w momentach, które w procesie terapeutycznym przejawiają się jako „zatrzymanie” lub wyraźne spowolnienie.

W praktyce klinicznej takie momenty bywają rozumiane jako opór. W ujęciu zaprezentowanym podczas szkolenia traktowane są raczej jako sygnał potrzeby bezpieczeństwa i regulacji.

EMDR a mechanizmy obronne

W podejściu EMDR mechanizmy obronne nie są czymś, co należy „przełamywać”. Kluczowe jest takie prowadzenie procesu, które nie nasila napięcia ani nie wzmacnia kontroli czy unikania, lecz stopniowo zwiększa poczucie bezpieczeństwa i umożliwia dalsze przetwarzanie doświadczeń.

Szczególny nacisk położony został na:

• regulację układu nerwowego,
• uważność na sygnały płynące z ciała,
• język terapeutyczny wspierający kontakt i współregulację.

Takie ujęcie porządkuje rozumienie momentów spowolnienia jako elementu procesu terapeutycznego, a nie jego zakłócenia.

Regulacja i bezpieczeństwo w pracy z traumą

Szkolenie przypominało, że skuteczna praca z traumą w terapii EMDR nie polega na przyspieszaniu procesu, lecz na tworzeniu warunków, w których adaptacyjne przetwarzanie może się wydarzyć. Regulacja, okno tolerancji i stabilizacja pozostają fundamentem dalszej pracy z materiałem traumatycznym.

W praktyce psychoterapeutycznej w Warszawie pracuję z osobami doświadczającymi objawów pourazowych oraz przewlekłego napięcia. W takich sytuacjach szczególne znaczenie ma tempo procesu oraz wrażliwość na sygnały wskazujące na przeciążenie lub aktywację mechanizmów obronnych.