Uczestniczyłem w szkoleniu „EMDR w pracy z bólem w różnych schorzeniach” prowadzonym przez dr Elisę Farettę, poświęconym zastosowaniu terapii EMDR w pracy z osobami doświadczającymi bólu przewlekłego.

Szkolenie opierało się na modelu AIP (Adaptive Information Processing), który stanowi teoretyczną podstawę terapii EMDR. W tym ujęciu ból nie jest rozumiany wyłącznie jako zjawisko somatyczne, lecz jako złożone doświadczenie obejmujące odczucia fizyczne, emocje, przekonania oraz wspomnienia – w tym także doświadczenia przeciążające czy traumatyczne (np. moment pojawienia się objawów, diagnozę, poczucie bezradności).

Ból przewlekły a doświadczenia traumatyczne

W części przypadków utrzymujący się ból przewlekły może wiązać się z wcześniejszymi doświadczeniami traumatycznymi oraz sposobem ich przetwarzania przez układ nerwowy. W kontekście neurobiologicznym mówi się również o zjawisku tzw. bólu neuroplastycznego, odnoszącym się do zmian w przetwarzaniu bodźców bólowych przez ośrodkowy układ nerwowy oraz nadaktywności „systemu alarmowego” mózgu.

Takie rozumienie bólu zakłada, że istotną rolę mogą odgrywać nie tylko czynniki medyczne, ale także pamięć emocjonalna, utrwalone wzorce reagowania oraz przekonania dotyczące własnego stanu zdrowia.

EMDR w pracy z bólem przewlekłym

Terapia EMDR umożliwia adaptacyjne przetwarzanie doświadczeń związanych z bólem, integrując pracę z odczuciami w ciele, emocjami, przekonaniami i pamięcią. W niektórych przypadkach może to prowadzić do zmiany sposobu doświadczania bólu oraz zmniejszenia związanego z nim cierpienia psychicznego.

W praktyce psychoterapeutycznej w Warszawie pracuję m.in. z osobami doświadczającymi przewlekłego napięcia, objawów psychosomatycznych oraz trudności emocjonalnych towarzyszących chorobom somatycznym. W takich sytuacjach psychoterapia, w tym terapia EMDR, może stanowić element kompleksowego wsparcia – obok leczenia medycznego.